Temat dnia: Robimy prezenty.

 Data: 08.12.2020 r. (wtorek)

Temat dnia: Robimy prezenty.

 Zestaw ćwiczeń porannych nr 8:

– „Idą święta” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic rozdaje dzieciom butelki. Przedszkolaki swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasło Rodzica: Idą święta! – zatrzymują się, uderzają butelkami o podłogę i skandują rytmiczne: Idą święta…!, aż Rodzic da sygnał do swobodnego poruszania się.

– „Porządki” – zabawa z wymachem rąk. Dzieci trzymają butelki oburącz: jedna ręka z jednej strony butelki, druga na przeciwległym końcu butelki, nogi w rozkroku. Na sygnał i hasło Rodzica: Porządki! – dzieci unoszą butelkę ze wspięciem na palce, następnie opuszczają ręce i pięty.

– „Dekorujemy choinkę” – zabawa z elementem skłonu. Dzieci dobierają się w pary, stają do siebie plecami, przekładają i podają sobie butelkę między kolanami i nad głowami.

– „Wałkujemy ciasto” – ćwiczenie stóp. Dzieci w siadzie skulnym, ręce ułożone z tyłu na podłodze, przed stopami leży butelka. Na sygnał i hasło Rodzica: Wałkujemy ciasto! – dzieci przesuwają stopami butelkę po podłodze w przód i do tyłu, do siebie.

– „Kto szybciej” – zabawa bieżna: dzieci stawiają butelki na podłodze. Poruszają się swobodnie, omijając butelki, tak by żadna z nich się nie przewróciła. Na sygnał i hasło Rodzica, np. Choinka! – dzieci zatrzymują się przy najbliższej butelce i czekają na sygnał R.odzica do ponownego poruszania się. 

„Prezenty” – zabawa słuchowa. 

Rodzic przygotowuje pudełko z zapisanymi na kartkach zagadkami dla dzieci oraz kopertą, w której znajduje się obrazek i sylaby: pre – zen – ty.  Rodzic objaśnia, że w pudełku znajdują się 3 zagadki oraz koperta, ale kopertę można otworzyć dopiero po rozwiązaniu zagadek. Zadaniem dzieci jest: podać rozwiązanie każdej zagadki, podzielić wyraz na sylaby, wskazać i zapamiętać pierwszą sylabę wyrazu i gestodźwięk. Po odgadnięciu zagadek i powtórzeniu gestodźwięków Rodzic pyta, czy dzieci domyślają się, co jest w kopercie, prosi, by zapamiętane sylaby wraz z ruchem spróbowały złożyć razem, po czym otwiera kopertę, pokazuje obrazek, na którym są prezenty oraz 3 sylaby: pre – zen – ty.

Rodzic pyta: Kiedy dostajecie prezenty?, dzieci odpowiadają, dzielą się wrażeniami.

Przykłady zagadek: 

Najważniejsza osoba w naszym kraju, to… – prezydent, pierwsza sylaba: pre, gestodźwięk: uderzenie dłońmi o uda. 

Zenek, to imię chłopca, jak będzie miała na imię dziewczynka?… – Zenka, pierwsza sylaba: zen, gestodźwięk: klaśnięcie w dłonie. 

W wierszu Jana Brzechwy miał siedmioro dzieci… – tydzień, pierwsza sylaba: ty, gestodźwięk: położenie na ramionach

skrzyżowanych rąk.

„Jaki to prezent?” – zabawa dydaktyczna na podstawie wiersza Rafała Lasoty „Świąteczne podarki”. 

Rodzic czyta tekst Rafała Lasoty „Świąteczne podarki”, omawia, pyta: 

- Gdzie były prezenty? 

- Dlaczego bohater nazwał je potworami i nie był dla nich miły? 

- Co chciał, żeby było w prezentach? itp.

Następnie pokazuje ponumerowane koperty z obrazkami. Zadanie dzieci polega na podaniu nazwy przedmiotu przedstawionego na obrazku, wyodrębnieniu pierwszej głoski i jej zapamiętaniu, złożeniu pierwszych głosek ze wszystkich wyrazów, podaniu nowej nazwy – odgadnięciu nazwy prezentu.
Przykłady wyrazów:
lala – las, aparat, lody, ananas;
kot – kapelusz, obraz, teczka;
gra – garnek, rower, apteczka;
zamek – ząb, agrafka, motyl, Eskimos, kostka;

                                                        

                                                            lala

las

ananas

lody

aparat

kapelusz

obraz

teczka

gra

garnek

rower

apteczka

zamek

ząb

agrafka

motyl

Eskimos

kostka

Młodsze dzieci (4-latki) składają tylko wyrazy: lala, kot, gra. Starsze zamiast korzystać z obrazków przedmiotów mogą czytać proste napisy, np.  las, lody, motyl

Świąteczne podarki
                    Rafał Lasota

Pod choinką są prezenty.
Każdy prezent jest zamknięty.
Każdy prezent na mnie zerka,
Bym rozwinął go z papierka.
Wyobraźnią już rysuję,
Co tam w środku się znajduje?
Może misiek, klocki może…
Ty prezencie! Ty potworze!
Złość już mnie za gardło ściska,
Chcę rozwinąć prezenciska!
Łypią na mnie pod choinką
Kolorową kuszą minką!
To za wiele! Ponad siły!
Już nie będę dla nich miły!
Niech już idą z mego domu!
Ja je oddam byle komu!
Nawet łezka mi nie spłynie,
Gdy to wszystko w koszu zginie!
Ale… jeśli w tych paczuszkach
Dwa cukrowe są jabłuszka?!
Jeśli jest tam misio mały,
Co zielone ma sandały!
Może są tam cukiereczki
I orzeszki, i książeczki…!
Trudno!
Choć się czas odwleka,
To ja na nie już poczekam…

„Fabryka prezentów” – zabawa ruchowa.

Dzieci swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasło Rodzica – nazwy zabawek – naśladują te zabawki, np. roboty, rowery, traktory, mówiące lalki, kotki.

„Pudełko na prezent” – praca plastyczna; składanie rolki po papierze toaletowym i ozdabianie (4 i 5 -latki).

Rodzic przygotowuje rolki po papierze toaletowym, klej, nożyczki, ozdoby (np. rafia, wstążki, farba akrylowa lub papier pakowy). Pokazuje, jak wykonać pudełko na prezent: składa boki rolki do środka na jednym i drugim końcu rolki, następnie skleja złożone z jednej strony rolki boki tak, by pudełko z jednej strony nie otworzyło się. Rodzic przypomina o zasadach bezpieczeństwa podczas korzystania z nożyczek. Proponuje ozdabianie pudełka: oklejenie papierem ozdobnym, zawiązanie rafii lub wstążki, naklejanie innych ozdób. Dzieci wykonują z pomocą rodzica pracę, dbają o porządek w trakcie pracy i po jej zakończeniu. 

Pomoże w tym filmik:

                                

Dzieci 4 - letnie:

 Praca z KP1.36 – kolorowanie bombki – odwzorowywanie.

Dzieci 5- letnie:

Praca z KP2.22 – ćwiczenie słuchu fonemowego, percepcji wzrokowo-słuchowej oraz umiejętności kodowania i dekodowania, a także sprawności manualnej. 

Przedszkolaki wysłuchują imion dzieci zaprezentowanych na zdjęciach i umieszczają odpowiednie nalepki pod postaciami. Łączą linią każde dziecko z prezentem, którego nazwa zaczyna się taką samą głoską co imię dziecka. Następnie kolorują według kodu, odnajdując tym samym drogę od dziewczynki do prezentu.

W dowolnym momencie dnia wybierzcie z rodzicami buźkę określającą Wasz nastrój.

Pozdrawiamy Pani Karolina i Pani Ewa!

 Data: 07.12.2020 r.(Poniedziałek)

 Temat kompleksowy: Świąteczne przygotowania.

Temat dnia: Przygotowania do Świąt.

Zestaw ćwiczeń porannych nr 8:

– „Idą święta” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic rozdaje dzieciom butelki. Przedszkolaki swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasło Rodzic: Idą święta! – zatrzymują się, uderzają butelkami o podłogę i skandują rytmiczne: Idą święta…!, aż Rodzic da sygnał do swobodnego poruszania się.

– „Porządki” – zabawa z wymachem rąk. Dzieci trzymają butelki oburącz: jedna ręka z jednej strony butelki, druga na przeciwległym końcu butelki, nogi w rozkroku. Na sygnał i hasło Rodzic: Porządki! – dzieci unoszą butelkę ze wspięciem na palce, następnie opuszczają ręce i pięty.

– „Dekorujemy choinkę” – zabawa z elementem skłonu. Dzieci dobierają się w pary, stają do siebie plecami, przekładają i podają sobie butelkę między kolanami i nad głowami.

– „Wałkujemy ciasto” – ćwiczenie stóp. Dzieci w siadzie skulnym, ręce ułożone z tyłu na podłodze, przed stopami leży butelka. Na sygnał i hasło Rodzica: Wałkujemy ciasto! – dzieci przesuwają stopami butelkę po podłodze w przód i do tyłu, do siebie.

– „Kto szybciej” – zabawa bieżna: dzieci stawiają butelki na podłodze. Poruszają się swobodnie, omijając butelki, tak by żadna z nich się nie przewróciła. Na sygnał i hasło Rodzica, np. Choinka! – dzieci zatrzymują się przy najbliższej butelce i czekają na sygnał Rodzic do ponownego poruszania się. 

„Pierwsza gwiazdka” – wyliczanka Iwony Jabłońskiej-Gabrysiak; zabawa integracyjna.

Rodzic, trzymając sylwetę gwiazdy, mówi wyliczankę i opowiada o swoich życzeniach, marzeniach. Dzieci powtarzają wyliczankę z użyciem gestodźwięków. Rodzic jeszcze raz powtarza wyliczankę, wybiera dziecko, któremu przekazuje sylwetę gwiazdy, ono mówi o swoich życzeniach. Zabawa powtarza się, tym razem wylicza i wybiera dziecko. 

Pierwsza gwiazdka

Iwona Jabłońska-Gabrysiak

Pierwsza gwiazdko, jasno świeć,

bo prezenty chcemy mieć.

Wybierz dziecko, raz, dwa, trzy,

dziś życzenie mówisz ty.

Życzenia dwudziestego pierwszego wieku - rozmowa o współpracy i  formach komunikacji międzyludzkiej dawniej i dziś na podstawie opowiadania.

Życzenia dwudziestego pierwszego wieku

Maciejka Mazan

    Przyszedł grudzień, święta Bożego Narodzenia zbliżały się coraz bardziej i wszyscy mówili tylko o choince i prezentach. Pani przyniosła do przedszkola małą choinkę i zrobiliśmy bombki i łańcuchy z kolorowego papieru, a także gwiazdę ze srebrnej folii na czubek. Aleksander twierdził, że gwiazdy wyglądają inaczej i jest to naukowo stwierdzone, więc i naszą powinniśmy zmienić tak, żeby pasowała do choinki dwudziestego pierwszego wieku, ale pani wytłumaczyła mu, że to tylko taki symbol, a nie model prawdziwej gwiazdy, i Aleksander dał się przekonać. Ale potem wydarzyło się coś niesłychanego – pani zachorowała! Co prawda zastąpiła ją inna pani, także bardzo miła, lecz zrobiło nam się smutno. Nie zdążyliśmy złożyć naszej pani życzeń, no bo skąd mieliśmy wiedzieć, że zachoruje na grypę?

– Przecież pani wie, że ją lubicie – powiedziała zastępcza pani. – Zresztą przekażę jej wasze życzenia, kiedy ją odwiedzę.

– To pani wie, gdzie mieszka nasza pani? – ożywił się Aleksander.

– Oczywiście – całkiem niedaleko przedszkola – powiedziała zastępcza pani.

– Zarządzam naradę! – rzucił Aleksander, gdy zastępcza pani się odwróciła. – Co prawda święta będą za dwa dni, ale jeszcze zdążymy, jeśli wszyscy weźmiemy się do pracy. I przedstawił nam swój plan. Aleksander jest naprawdę wielki! Następnego dnia Aleksander usiadł za stolikiem, a my podchodziliśmy do niego i pokazywaliśmy mu to, co zrobiliśmy. Gdy przyszła pora spaceru, byliśmy gotowi. Wtedy spakowaliśmy to, co przynieśliśmy z domu, ubraliśmy się ciepło i razem z zastępczą panią poszliśmy do domu naszej prawdziwej pani. Nasza pani mieszkała w domku z ogródkiem. Weszliśmy po cichutku, żeby furtka nie skrzypnęła i na drzewie, które rosło dokładnie przed oknem, rozwiesiliśmy przypięte do sznurka karteczki z literami. Te litery układały się w słowa „WESOŁYCH ŚWIĄT DLA NASZEJ PANI!”. Na tym właśnie polegał pomysł Aleksandra. Trzeba przyznać, że te litery wyglądały bardzo ładnie – zastępcza pani narysowała je nam na karteczkach ołówkiem, a my pokolorowaliśmy je w domu kredkami i napis rzucał się w oczy z daleka. Tylko Mały Bobek pomylił P z B i gdyby Aleksander się nie zorientował, to napis brzmiałby „WESOŁYCH ŚWIĄT DLA NASZEJ BANI!”. Zastępcza pani zapukała do drzwi i kiedy nasza pani wyjrzała, zrobiła wielkie oczy. A potem zaczęła jakoś dziwnie kasłać i wycierać sobie oczy.

– Kochane dzieci – powiedziała. – Sprawiłyście mi wielką radość, ale… wystarczyłaby zwykła kartka…

– Nie, proszę pani – odparł poważnie Aleksander. – Kartka to przeżytek. Mamy dwudziesty pierwszy wiek i to są życzenia dwudziestego pierwszego wieku. Od nas wszystkich. Bo my też jesteśmy przedszkolakami dwudziestego pierwszego wieku. Prawda?

– Prawda – zgodziła się pani. – Jesteś wielki, Aleksandrze.

– I ja tak sądzę – zgodził się z panią Aleksander.

Rodzic czyta opowiadanie, omawia treść, pyta: 

- Jakie święta zbliżały się, o czym wszyscy mówili? 

- Co dzieci zrobiły na choinkę? 

- Dlaczego Aleksandrowi nie podobała się gwiazda? 

- Co się stało z panią? 

- Co postanowił Aleksander? 

- Kto mu pomógł? 

- Jaką niespodziankę zrobili pani koledzy i koleżanki Aleksandra? 

- Co powiedziała pani na widok niespodzianki? 

- Co to jest współpraca? 

- Dlaczego ludzie powinni współpracować? 

Rodzic prezentuje obrazki przedstawiające: listonosza, kartkę świąteczną, komputer, widok e-maila, telefon, dłoni, ust (lub twarzy). Dzieci podają nazwy tych obrazków. Następnie zadaniem dzieci jest połączenie je w pary. Rodzic pyta: Które obrazki do siebie pasują i dlaczego? Dzieci udzielają odpowiedzi, wskazują, która forma komunikacji – przekazywania sobie życzeń – jest, ich zdaniem, najczęściej dziś stosowana, najpopularniejsza i dlaczego. Rodzic pyta: Jak było dawniej, kiedy nie było telefonów, komputera? Która forma przekazywania życzeń jest, waszym zdaniem, ważniejsza, ciekawsza? Dzieci odpowiadają, opierają się na własnych przeżyciach i doświadczeniach. Na koniec Rodzic odtwarza  słowa „Wesołych Świąt!” w różnych językach świata.

listonosz

kartka świąteczna

komputer

widok e-maila

telefon

dłonie

usta

Wesołych Świąt w różnych językach świata:

https://www.youtube.com/watch?v=AP9dn1VWEz8

Ćwiczenia gimnastyczne nr 8:

Część wstępna:
– „Jak pomogę rodzicom przygotować święta?” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się w rytm tamburynu lub melodii: biegiem, w podskokach lub marszem. Podczas przerwy w muzyce zatrzymują się i ruchem, gestem naśladują prace domowe, w których pomogą rodzicom przed świętami. R. za każdym razem może zapytać swoje dzieci, w czym chciałyby pomóc swoim rodzicom.
– „Okna” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe. R. rozdaje dzieciom kocyki. Przedszkolaki siadają na kocach w siadzie skrzyżnym, ręce ułożone na kolanach. Na zapowiedź R.: Myjemy okna! – dzieci unoszą ramiona i wykonują skłony boczne na przemian w lewą i prawą stronę. Po chwili opuszczają ręce na kolana, wracają do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Część główna:
– „Agata nogą zamiata” – ćwiczenie wzmacniające mięśnie nóg. Każde dziecko stoi jedną nogą na złożonym kocyku. Przedszkolaki ślizgają się po podłodze. Noga z przodu jedzie na kocyku, noga z tyłu odpycha od podłoża. Ćwiczenie wykonujemy na zmianę raz prawą, raz lewą nogą.
– „Myjemy podłogę” – zabawa na czworakach. Przedszkolaki układają dłonie na kocykach i naśladują mycie podłogi. Poruszają się za kocykami w pozycji na czworakach. Po chwili następuje zmiana. Dłonie położone na podłodze, dzieci w pozycji przysiadu podpartego, stopy na kocyku. Ćwiczący odsuwają nogi jak najdalej w tył, a następnie przysuwają. Wracają do pozycji wyjściowej. Zadanie powtarzamy 3–5 razy.
– „Wałkujemy ciasto” – ćwiczenie kształtujące mięśnie tułowia. Dzieci zwijają kocyki w wałeczki i wykonują siad klęczny. Chwytają wałeczek rękami za dwa końce jak wałek do ciasta. Odsuwają wałek w przód aż do pozycji niskiej Klappa (klęku podpartego), a następnie przysuwają go. Ćwiczenie powtarzają kilka razy. Następnie dzieci w siadzie skulnym podpartym kładą stopy na wałeczku. Odsuwają kocyk do pozycji siadu prostego i przysuwają z powrotem. Ćwiczenie powtarzają kilka razy.
– „Stolik” – wzmocnienie mięśni ściągających łopatki. Przedszkolaki siadają w siadzie skulnym na złożonym kocyku, ręce oparte z tyłu na podłodze. Na hasło: Stolik! unoszą biodra w górę do podporu tyłem. Po chwili wracają do pozycji wyjściowej. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Część końcowa:
– „Kokardy na choinkę” – ćwiczenie przeciw płaskostopiu. Dzieci stoją na podłodze przed rozłożonymi kocykami. Na zapowiedź R.: Kokardy na choinkę! Przedszkolaki, kurcząc i prostując na przemian palce stóp, ściągają kocyki pod stopy, tworząc ozdobne kokardy na choinkę. R. zwraca uwagę, aby dzieci nie odrywały pięt od podłogi. Zadanie powtarzamy 4–6 razy.
– „Taniec radości” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe. Dzieci stoją w niewielkim rozkroku na złożonych kocykach. Wykonują dynamiczne skręty tułowia w prawo i w lewo, kolana lekko ugięte.
– Marsz ze złożonymi kocykami dookoła pokoju. Dzieci odkładają kocyki na wyznaczone miejsce.

4- latki

Praca z KP1.35 

Dziecko opowiada o sytuacji, którą przedstawia ilustracja. Następnie nalepia ozdoby świąteczne na choince wg instrukcji.

5- latki

„Współpraca” – praca z KP2.20–21.  

Dzieci opowiadają, co dzieje się na ilustracji. Próbują określić, na czym polega współpraca podczas przygotowań do świąt Bożego Narodzenia. Następnie dokańczają nalepianie łańcucha według rytmu. 

„Moim życzeniem jest dostać…” – zabawa z elementem dramy; komunikowanie się za pomocą gestów, mimiki, ruchu, dźwięków itp. 

Rodzic przygotowuje zabawki (obrazki lub przedmioty), np.: lalkę, traktor, piłkę, pluszaki (psa, kota), klocek. Wybrane dziecko losuje zabawkę (lub obrazek) tak, żeby pozostali nie widzieli, co wybrało, następnie naśladuje daną zabawkę bez użycia słów: gestem, mimiką, ruchem, dźwiękiem. Pozostałe dzieci, rodzeństwo, domownicy odgadują, jaki prezent wylosowało dziecko.

„Przygotowania do świąt” – zabawa ruchowa w parach; doskonalenie współpracy i poczucia zaufania do drugiej osoby. 

Rodzic nawiązuje do świątecznych przygotowań, porządków, małej ilości czasu na przygotowania oraz potrzebie współpracy między członkami rodziny przy sprzątaniu, gotowaniu itp. Proponuje zabawę w parach:

„Mycie lustra” – jedno dziecko stoi, jest lustrem, drugie dziecko na plecach pierwszego naśladuje mycie lustra; przy powtórzeniu zamiana ról;

„Zwijanie dywanu do trzepania” – jedno dziecko leży na plecach, jest dywanem, drugie robi przysiad i rękoma turla dziecko-dywan; przy powtórzeniu zamiana ról;

„Kręcenie ciasta” – jedno dziecko obraca drugim dzieckiem.

„Przygotowujemy świąteczne pocztówki” – zabawa spostrzegawcza ; składanie obrazka z części. 

Rodzic przygotowuje kilka kompletów pocztówek pociętych na części. Dzieli grupę na zespoły, każdej przydziela komplet pocztówek. Na sygnał Rodzica dzieci składają pocztówki z części. Wygrywa zespół, któremu uda się najszybciej poskładać pocztówki. 

W dowolnym momencie dnia wybierzcie z rodzicami buźkę określającą Wasz nastrój.

Miłego dnia Żabki życzą Wam Pani Karolina i Pani Ewa💙💛💜

Temat dnia: Dbamy o powietrze.

 Data: 04.12.2020 r. (piątek)

Temat dnia: Dbamy o powietrze.

Na początek: "Zumbastyczny taniec"

„Maska” – zabawa rozwijająca spostrzegawcza; ćwiczenie analizy słuchowej; poznawanie znaczenia wyrazu maska. 

Rodzic prezentuje przedmioty: maskę karnawałową (np. zwierzę), maskę do nurkowania, maskę antysmogową dla dzieci, maskę na twarz (kosmetyczną). Dzieci podają nazwy tych przedmiotów, mówią, do czego służą. Dzielą na sylaby wyraz maska, podają liczbę sylab za pomocą gestodźwięków, podają pierwszą i ostatnią głoskę. Młodsze dzieci tylko dzielą wyrazy na sylaby. Starsze mogą wskazać litery i czytać globalnie. 

maska

maski antysmogowe

maski karnawałowe

maska do nurkowania

maski antywirusowe

maska kosmetyczna

„Malowanie lodem” – praca plastyczna  poznawanie różnych technik plastycznych. 

Rodzic przygotowuje wcześniej kolorowe lodowe kostki: foremki do lodu z podziałką na kostki napełnia spożywczymi barwnikami (lub farbami akwarelowymi) i wodą, na foremce nakleja taśmę klejącą i wbija wykałaczki w poszczególne kratki foremki (dla stabilizacji wykałaczek), wstawia do zamrażalnika, po zamrożeniu usuwa taśmę klejącą.

Proponuję Wam wykonanie lodowych obrazków, pamiętajcie o zachowaniu środków bezpieczeństwa. Dziecko otrzymuje: komplet lodowych kostek, pipetę, pojemnik z olejem (lub solą) i grubszy, biały karton. Dzieci, trzymając kostkę lodu za wykałaczkę, malują powierzchnię kartonu, po czym, by uzyskać ciekawszy efekt, pipetą nanoszą na farbę krople z olejem, dalej malują kostkami lodu. Po zamalowaniu całej powierzchni zostawiają pracę do wyschnięcia, sprzątają i organizują wystawę prac. 

„Ciepło-zimno” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania. Dzieci swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasło R.: Ciepło! – naśladują lwy, chodzą na czworakach; Zimno! – naśladują pingwiny, chodzą na wyprostowanych, złączonych ze sobą nogach, ręce przy boku.

„Globalne ocieplenie” – zabawy badawcze; wyjaśnienie przyczyn i skutków globalnego ocieplenia klimatu. 

Rodzic prezentuje dezodorant i pyta: Co ten dezodorant ma wspólnego z lodówką? Dzieci udzielają odpowiedzi. Rodzic wyjaśnia, że w środku dezodorantu, a także na przykład lodówki, są gazy, które z jednej strony pomagają człowiekowi (ładny zapach, żywność w lodówce nie psuje się), ale z drugiej strony trują powietrze i powodują, że klimat się ociepla – topnieją lodowce, pojawiają się gwałtowne burze z potężnymi wyładowaniami elektrycznymi i ulewami, tornada, albo bardzo długo nie pada deszcz, panuje susza. Nasza planeta cierpi, źle czują się też ludzie, gdy temperatura otoczenia podnosi się i jest wyższa niż powinna. 

Można to sprawdzić, przeprowadzając proste eksperymenty lub obejrzeć film edukacyjny dla dzieci.

https://www.youtube.com/watch?v=3oYYDXW1mMc

Potrzebne pomoce to 2 pudełka i 1 pokrywka, dwa termometry. Do obu pudełek Rodzic wkłada termometry. Jedno pudełko zamyka, a drugie zostawia otwarte. Następnie wraz z dziećmi stawia pudełka nad kaloryferem. Po pewnym czasie wspólnie otwierają pudełka i sprawdzają, jaką temperaturę pokazują termometry. Rodzic pomaga ustalić, w którym pudełku temperatura jest wyższa i dlaczego.

Do drugiego eksperymentu potrzebny będzie duży koc. Dzieci stają blisko siebie – wszystkie pod kocem. Pozostają tak przez kilka minut. Po wyjściu spod koca Rodzic pyta dzieci: 

- Czy było wam ciepło? 

- Kiedy było cieplej: kiedy stałyście razem pod kocem czy kiedy siedziałyście osobno bez przykrycia?

Rodzic tłumaczy oba analogiczne eksperymenty. Gdy pudełko jest zamknięte, powietrze w nim się nagrzewa, ponieważ promienie słońca potrafią przedostać się do środka, ale ciepło nie może wydostać się na zewnątrz. To samo dotyczy naszej planety. Gazy cieplarniane „okrywają” planetę jak koc. Promienie słoneczne przedostają się przez warstwę gazów, ale nagrzane powietrze już nie może się ochłodzić, więc ciągle się nagrzewa i powoduje zmianę klimatu.

„Jak pachnie powietrze?” – prowadzenie obserwacji przyrodniczych w ogrodzie. Zadaniem dzieci jest podzielenie się wrażeniami na temat tego, jak pachnie powietrze.

„Smok i smog” – rysowanie ołówkiem i kolorowanie kredkami. 

Rodzic pyta: Co to jest smog, nie smok?. Dzieci odpowiadają.                

Rodzic informuje, iż smog to zanieczyszczone powietrze, w którym miesza się mgła z różnymi pyłami, np. sadzami z pieca, spalinami z samochodów. Dzieci na kartkach przedstawiają scenkę ze smokiem i smogiem na bazie informacji, które zostały przekazane w ciągu zabaw z całego dnia; najpierw rysują ołówkiem, później kolorują obrazek, omawiają rysunki.

W dowolnym momencie dnia wybierz z rodzicem buźkę określającą twój nastrój.

W ciągu dnia pamiętaj o higienie rąk, stosowaniu zwrotów grzecznościowych i samodzielności. Zachowaj bezpieczeństwo podczas zabaw na swoim podwórku i spacerze. Miłego dnia.